ข้อมูลจากภาพแผนที่อากาศของกรมอุตุนิยมวิทยาแสดงให้เห็นว่ามีหย่อมความกดอากาศต่ำ (สัญลักษณ์
) เกิดขึ้นเรียงตัวกันเป็นแนวจากมหาสมุทรอินเดีย ทะเลอันดามันตอนล่าง ประเทศมาเลเซียและทะเลจีนใต้ตอนล่าง โดยเริ่มเกิดขึ้นเรียงตัวกันตั้งแต่วันที่ 15-25 พฤจิกายน 2568 โดยเฉพาะช่วงวันที่ 18-23 พฤศจิกายน 2568 ที่มีหย่อมความกดอากาศต่ำเคลื่อนตัวปกคลุมอยู่บริเวณภาคใต้ตอนล่างและประเทศมาเลเซียอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดฝนตกแช่บริเวณ
ภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย และต่อมาเกิดเป็นร่องมรสุม (สัญลักษณ์
) พาดผ่านภาคใต้ตอนล่างในช่วงวันที่ 24-25 พฤศจิกายน 2568 ซึ่งต่อมาร่องมรสุมได้สลายตัวไป แต่ยังคงมีหย่อมความกดอากาศต่ำปกคลุมบริเวณตอนบนของเกาะสุมาตรา ซึ่งต่อมาได้ทวีกำลังแรงเป็นพายุดีเปรสชัน (สัญลักษณ์
) และยกระดับเป็นพายุไซโคลน “ซินยาร์” (สัญลักษณ์
) ในวันที่ 25 พฤศจิกายน
2568 หลังจากนั้นได้ลดกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันอีกครั้งในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2568 ก่อนเคลื่อนตัวผ่านแหลมมาลายู ลงสู่อ่าวไทยในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2568 ซึ่งพายุลูกนี้ได้สร้างปรากฎการณ์ “ฟูจิวารา” กับพายุไต้ฝุ่น “โคโตะ” ซึ่งเคลื่อนตัวอยู่บริเวณทะเลจีนใต้ตอนบน ส่งผลให้สภาวะอากาศบริเวณทะเลจีนใต้และพื้นที่ใกล้เคียงมีความแปรปรวนค่อนข้างมาก

















