อิทธิพลของมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือกำลังแรงที่พัดปกคลุมอ่าวไทย ภาคใต้และทะเลอันดามันตลอดช่วงครึ่งเดือนหลังของเดือนพฤศจิกายน 2568 ประกอบกับในเวลาเดียวกัน อิทธิพลจากร่องมรสุม รวมถึงหย่อมความกดอากาศต่ำที่เกิดขึ้นเรียงตัวกันเป็นแนวจากทะเลอันดามัน ช่องแคบมะละกา แหลมมาลายู และอ่าวไทยตอนล่าง ได้ส่งผลทำให้เกิดการปะทะของลมในบริเวณดังกล่าว ซึ่งทำให้เกิดฝนตกหนักและตกแช่เป็นเวลาหลายวันในพื้นที่ภาคใต้ตอนล่าง โดยเริ่มมีฝนตกหนักถึงหนักมากกระจุกตัวในบางพื้นที่ของจังหวัดสุราษฎร์ธานีและนครศรีธรรมราชตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน 2568 หลังจากนั้นได้เริ่ม

แผ่กระจายตัวออกเป็นบริเวณกว้างลงสู่ตอนล่างของภาคในเกือบทุกพื้นที่ โดยเฉพาะตั้งแต่ช่วงวันที่ 19-25 พฤศจิกายน 2568 ที่มีฝนตกหนักมากเกิดขึ้นในหลายพื้นที่และเกิดขึ้นในบริเวณเดิมต่อเนื่องกันหลายวัน ทั้งนี้ ที่ ต.บางนาค อ.เมืองนราธิวาส มีปริมาณฝนสะสมรายวันสูงที่สุดถึง 624.2 มิลลิเมตร ซึ่งเกิดในวันที่ 22 พฤศจิกายน 2568 รองลงมาคือที่ ต.พิจิตร อ.นาหม่อม จ.สงขลา ปริมาณฝน 605.6 มิลลิเมตร และที่ ต.แป้น อ.สายบุรี จ.ปัตตานี ปริมาณฝน 533 มิลลิเมตร โดยจังหวัดที่มีปริมาณฝนสะสมรายวันเกิน 300 มิลลิเมตร ประกอบด้วย นครศรีธรรมราช

สุราษฎร์ธานี สงขลา พัทลุง ปัตตานี ยะลา นราธิวาส สตูล สำหรับปริมาณฝนสะสม 10 วันในช่วงเกิดเหตุการณ์ (17-20 พฤศจิกายน 2568) ที่ ต.เทพา อ.เทพา จ.สงขลา มีปริมาณฝนสะสมสูงสุดถึง 1,705 มิลลิเมตร รองลงมาคือที่ ต.บ้านนา อ.จะนะ จ.สงขลา ปริมาณฝน 1,534 มิลลิเมตร และที่ ต.หนองธง อ.ป่าบอน จ.พัทลุง ปริมาณฝน 1,506.5 มิลลิเมตร และจังหวัดที่มีปริมาณฝนสะสม 10 วันเกิน 1,000 มิลลิเมตร ได้แก่ สงขลา พัทลุง นราธิวาส ปัตตานี นครศรีธรรมราช ยะลา สตูล รายละเอียดเพิ่มเติมตามแผนที่และตารางด้านล่าง