ช่วงกลางเดือนจนถึงปลายเดือนพฤศจิกายน 2568 มีหย่อมความกดอากาศต่ำเกิดขึ้นหลายจุด โดยปกคลุมเรียงตัวกันเป็นแนวจากมหาสมุทรอินเดีย ทะเลอันดามันตอนล่าง ประเทศมาเลเซียและทะเลจีนใต้ตอนล่าง ซึ่งหนึ่งในนั้นได้เคลื่อนตัวอยู่คลุมอยู่บริเวณภาคใต้ตอนล่างของไทยและประเทศมาเลเซียอย่างต่อเนื่องตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน 2568 ก่อนจะทวีกำลังแรงเป็นพายุดีเปรสชันและยกระดับเป็นพายุไซโคลน “ซินยาร์” ( SENYAR) ในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2568 ซึ่งการเคลื่อนที่ปกคลุมอยู่บริเวณเดิมเป็นระยะเวลานานในครั้งนี้ส่งผลให้เกิดฝนตกหนักถึงหนักมาก และเกิดการตกแช่อยู่เป็นเวลานานหลายวันในพื้นที่ตอนล่างของภาคใต้

โดยเฉพาะบริเวณจังหวัดสงขลา พัทลุง ปัตตานี ยะลา ตรัง สตูล เป็นต้น

หลังจากพายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน “ซินยาร์” แล้ว ได้เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตก และส่งผลทำให้บริเวณตอนบนของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ที่เดิมมีฝนตกหนักอยู่แล้ว กลับมีฝนตกหนักเพิ่มมากขึ้นไปอีก

ต่อมาในวันที่ 26 พฤศจิกายน 2568 พายุได้เคลื่อนตัววกกลับมาทางทิศตะวันออก และเคลื่อนขึ้นฝั่งบริเวณตอนเหนือของกรุงกัวลาลัมเปอร์ ในช่วงค่ำของวันที่ 27 พฤศจิกายน 2568 ผ่านประเทศมาเลเซีย ลงสู่อ่าวไทยในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2568

ซึ่งเป็นลักษณะการวกตัวต่ำลง ทำให้แนวพายุห่างออกจากประเทศไทยมากกว่าตอนที่ก่อตัวเป็นพายุ จึงส่งผลเพียงแค่ทำให้ฝนตกเพิ่มขึ้นบริเวณจังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส โดยมีฝนตกหนักกระจุกตัวอยู่บริเวณจังหวัดปัตตานี

หลังจากเคลื่อนลงสู่อ่าวไทย พายุได้เคลื่อนตัวต่อเนื่องไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและได้เกิดปรากฎการณ์ “ฟูจิวารา” (Fujiwara Effect) กับพายุไต้ฝุ่น “โคโตะ” (KOTO) ซึ่งเคลื่อนตัวอยู่บริเวณทะเลจีนใต้ตอนบน ส่งผลให้สภาวะอากาศบริเวณทะเลจีนใต้และพื้นที่ใกล้เคียงมีความแปรปรวนค่อนข้างมาก