พายุไต้ฝุ่น “คาจิกิ” (KAJIKI) เริ่มก่อตัวเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำที่บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ตั้งแต่ วันที่ 19 สิงหาคม 2568 หลังจากนั้นได้เคลื่อนตัวต่อเนื่องไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือแล้วทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันและพายุโซนร้อน ในวันที่ 22 สิงหาคม 2568ก่อนเคลื่อนตัวผ่านเกาะลูซอนลงทะเลจีนใต้ในวันเดียวกัน ต่อมาได้เพิ่มกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น ระดับที่ 1 และ 2 ในวันที่ 24 สิงหาคม 2568 ขณะเคลื่อนตัวอยู่นอกชายฝั่งทางตอนใต้ของเกาะไหหลำ แล้วลดกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 อีกครั้งในวันที่ 25 สิงหาคม 2568 พร้อมเคลื่อนขึ้นฝั่งบริเวณตอนล่างของเมืองวิญ ประเทศเวียดนาม ในวันเดียวกัน จากนั้นได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนแล้ว เคลื่อนตัวปกคุลมบริเวณแขวงบอลิคำไซ ไซยสมบูรณ์ ประเทศลาว ในวันที่ 26

สิงหาคม 2568 แล้วอ่อนกำลังลงต่อเนื่องเป็นพายุดีเปรสชันขณะเคลื่อนตัวอยู่บริเวณแขวงไชยะบุรี ประเทศลาว ก่อน สลายตัวเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงเคลื่อนเข้าปกคลุมบริเวณจังหวัดน่านในวันเดียวกัน หลังจากนั้นได้เคลื่อนเข้าปกคลุมตอนบนของ ประเทศเมียนมา ในวันที่ 27 สิงหาคม 2568

หลังจากพายุไต้ฝุ่น “คาจิกิ” ได้สลายตัวไป ได้มีพายุก่อตัวขึ้นใหม่อีก 1 ลูก ชื่อว่า พายุโซนร้อน “หนองฟ้า” (NONGFA) ที่ก่อตัวขึ้นเป็น หย่อมความกดอากาศต่ำบริเวณตอนกลางของทะเลจีนใต้ เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2568 หลังจากนั้นได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันใน วันที่ 28 สิงหาคม 2568 แล้วทวีกำลังแรงขึ้นต่อเนื่องเป็นพายุโซนร้อนในวันที่ 30 สิงหาคม 2568 ขณะเคลื่อนตัวอยู่นอกชายฝั่งทางตอนใต้ของ

เกาะไหหลำ ซึ่งต่อมาได้เคลื่อนผ่านตอนกลางของประเทศเวียดนามเข้าสู่ประเทศลาวพร้อมอ่อนกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชันในช่วงเย็น ของวันเดียวกัน จากนั้นได้อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำเคลื่อนเข้าปกคลุมบริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนและภาคเหนือตอนล่าง ของไทยในวันที่ 31 สิงหาคม 2568

อิทธิพลของพายุทั้งสองลูกส่งผลให้มีฝนตกหนักในหลายพื้นที่ของภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ รวมทั้งอิทธิพลของพายุยังส่งผลทำให้มรสุม ตะวันตกเฉียงใต้มีกำลังแรงขึ้นซึ่งทำให้บริเวณด้านตะวันตกของภาคใต้และภาคตะวันออกมีฝนตกเพิ่มมากขึ้น